Γιάννης Πάριος Ποιος να συγκριθεί μαζί σου κι απ' το νου μου να σε σβήσει Ποιος στο βάθος της ψυχής μου θα τολμήσει να σ' αγγίξει Μετά από σένα που πες μου να πάω που μετά από σένα τι τι ν' αγαπήσω τι μετά από σένα ποιον ποιον να πιστέψω ποιον μετά από σένα πως να ζήσω άλλο πως... Ποιος να συγκριθεί μαζί σου... Ποιος να συγκριθεί μαζί σου όταν φύγεις μακριά μου ποιος τη θέση σου να πάρει στο κορμί και στην καρδιά μου... Θα με θυμηθείς Θα με θυμηθείς να το θυμηθείς όταν φύγω πια κι όταν αισθανθείς παγωνιά και τέλος Τότε τι να πεις για παρηγοριά τότε θα ν' αργά(3) Θα 'ρθουνε στιγμές δάκρυα γεμάτες μόνη σου θα κλαις κλείσανε θα λες της ζωής οι στράτες Θα με θυμηθείς όταν πια θα δεις πόσο σ' αγαπώ Θα με θυμηθείς θα με θυμηθείς... Θα με θυμηθείς να το θυμηθείς όταν θα χαθώ θα με νοσταλγείς και θα με γυρεύεις Τότε τι να βρειςμες στην ερημιά Τότε θα ν' αργά(3)... Poios na sygkri8ei mazi soy ki ap' to noy moy na se svhsei Poios sto va8os ths psyxhs moy 8a tolmhsei na s' aggiksei Meta apo sena poy pes moy na paw poy meta apo sena ti ti n' agaphsw ti meta apo sena poion poion na pistepsw poion meta apo sena pws na zhsw allo pws... Poios na sygkri8ei mazi soy... Poios na sygkri8ei mazi soy otan fygeis makria moy poios th 8esh soy na parei sto kormi kai sthn kardia moy... 8a me 8ymh8eis 8a me 8ymh8eis na to 8ymh8eis otan fygw pia ki otan ais8an8eis pagwnia kai telos Tote ti na peis gia parhgoria tote 8a n' arga(3) 8a 'r8oyne stigmes dakrya gemates monh soy 8a klais kleisane 8a les ...

Μνήμης απάνθισμα... ΟΛΑ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ απλά κι αγαπημένα πράγματα δικά σου, καθημερινά [Χάρις Αλεξίου] ΑΝ ΘΥΜΗΘΕΙΣ Τ' ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ σε περιμένω να 'ρθείς Μ' ένα τραγούδι του δρόμου να 'ρθείς, όνειρό μου Το καλοκαίρι που λάμπει τ' αστέρι με φως να ντυθείς [Γιάννης Πλούταρχος] ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ πως μου έλειψες κι ότι σ' αγαπώ πολύ Θα 'μαι εδώ κι ας μ' εγκατέλειψες, Θα σε νοιάζομαι ολόκληρη ζωή Να θυμάσαι πως δεν ξέχασα τα γλυκά σου τα φιλιά κι αν απ' τη ζωή μου σ' έχασα θα 'σαι πάντα εδώ, αγάπη μου παλιά [Μελίνα Ασλανίδου] ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ, ίσκιος σου θα 'μαι αγαπημένος και αδελφός Θα σε θυμάμαι κι όταν κοιμάμαι στα όνειρά μου θα 'σαι το φως [Γιάννης Πάριος] ΘΥΜΗΣΟΥ που τις νύχτες αγκαλιά σου με κρατούσες και ψιθύριζες γλυκά πως μ' αγαπούσες, θυμήσου... Θυμήσου που ξυπνούσα από τους χτύπους της καρδιάς σου και αντάμωνε η πνοή μου τη δικά σου, θυμήσου... [Δέσποινα Βανδή] ΘΥΜΗΣΟΥ όταν έλεγες, θυμήσου, ότι ήμουν στη ζωή σου όνειρο αληθινό Θυμήσου όταν φώναζες "αφήσου!" κι εγώ έκανα μαζί σου μια βουτιά μες στο κενό [Πασχάλης Τερζής] ΚΙ ΑΝ ΤΩΡΑ ΔΕ ΘΥΜΑΣΑΙ τίποτα πια Κι αν δεν καταλαβαίνεις τι ένιωθα Κι αν κάποτε πίστευα στα λόγια σου, λυπάμαι Μα πώς σ' αγάπησα... [Ειρήνη Μερκούρη] Το ξέρω πως δεν το διάλεξα αν έπρεπε τη σκέψη μου να ορίζεις μ' ακόμα δεν κατάλαβα γιατί ΕΠΑΨΕΣ ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΘΥΜΙΖΕΙΣ [Πυξ Λαξ] ΚΙ ΕΧΩ ΤΟΣΑ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ από σένα Χρόνια που τα ζήσαμε μαζί ένα ένα Ώρες σιωπηλές και βράδια ερωτευμένα Κι όλο με ρωτάς πού πήγανε χαμένα [Άννα Βίσση] ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ ΔΥΝΑΤΟ, μη με λυπάσαι Τα μάτια ...

Το συγκεκριμένο τραγούδι πρωτοπαρουσιάστηκε στην εκπομπη Ραδιο Αρβύλα στις 05/12/2008 μια ημέρα πριν τον θάνατο του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλο και δυστηχώς ήταν τόσο προφητικό και επίκαιρο. Kίτρινα Ποδήλατα - Πήρα φόρα (Άμα τα πάρω) Γίναμε σκλάβοι δέκα τυπάκων που τον πλανήτη τον κρεμάνε σα μπρελόκ Θερίζουν πλούτη και σπέρνουν πείνα, θέλουν να δουν να φτύνουμε αίμα στη ρουτίνα Νοιάζονται τόσο για τα παιδιά σου, τους ψηφοφόρους που χεις μέσα στην κοιλία σου Θα τους σπουδάσουν, δουλειά να πιάσουν και με ρουσφέτια υποκλίσεις να χορτάσουν Μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα, θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα Θέλω τον ήλιο και οξυγόνο κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ανταμώνω Θέλω οξυγόνο, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω, ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ! Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα, θα σας ρημάξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα Άμα τα πάρω δε θα μπορέσουν δυο διμοιρίες από ΜΑΤ να με βολέψουν Κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό Έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, τη φαντασία μου χορεύω στο κενό Αξιοπρέπεια κι αρχές λείπουν ταξίδι και την καρδιά μας που διψά ποτίζουν ξίδι Ματαιόδοξοι μασόνοι κυβερνάνε ρε μα οι μεγάλοι χορηγοί που πολύ μας αγαπάνε Θα μας γλιτώσουν, είναι σπουδαίοι! Θα μας αφήσουν να ρημάξουμε στα βράχια τελευταίοι Δημοκρατία κι αξιοκρατία πλέον πωλούνται σε πανέρια σε ευκαιρία! Μα εμείς πονάμε αυτό τον τόπο, σφίγγουμε δόντια και λουριά για την Ελλάδα ρε γαμώτο Νομίζουμε ποτέ δε θα μιλάμε, όμως τα πρόβατα τους λύκους θα τους φάνε! Μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα, θέλω τα ...

Κάποιος είπε πως ο δρόμος είναι η φλέβα της φωτιάς Ψυχή μου πάντα να κυλάς Κάποιος είπε πως ταξίδι είναι μόνο η προσευχή Καρδιά μου να 'σαι ζωντανή

Giati otan egw dinw ton logo mou, ton krataw... ;-) Besides that greek stuff above, music by Harry Varthakouris, words by Yannis Parios... Enjoy... (or not!) And sorry for being off center and sorry for the missing sound in the beginning :-) And sorry for almost forgetting the lyrics in the second verse... And sorry for everything that is wrong in the world!!! Στίχοι: Γιάννης Πάριος Μουσική: Χάρης Βαρθακούρης Πρώτη εκτέλεση: Χάρης Βαρθακούρης Τον εαυτό σου να κοιτάς Πίσω ποτέ σου μη γυρνάς Και εγώ θα χαίρομαι κι ας είμαι μακριά σου Τον εαυτό σου να κοιτάς Να ταξιδεύεις να γελάς Και να χαρίζεις όπου θέλεις την καρδιά σου Τον εαυτό σου να κοιτάς Πίσω ποτέ σου μη γυρνάς Έιναι μονόδρομος ζωή μου η ζωή μας Τον εαυτό σου να κοιτάς Κι αν τώρα πια δεν μ' αγαπάς Να μην το λες αυτό ας μείνει μεταξύ μας Μα σε χρειάζομαι κι ας λέω δεν πειράζει Πρόσωπο άλλαξες το έργο δεν αλλάζει Κι αν κάτι άλλο τη ζωή σου εξουσιάζει Να σ ' αγαπάει αληθινά αυτό με νοιάζει Τον εαυτό σου να κοιτάς Πίσω ποτέ σου μη γυρνάς Κι εγώ θα χαίρομαι κι ας είμαι μακριά σου Τον εαυτό σου να κοιτάς Και το θυμό σου να ξεσπάς Πάνω σε μένα που στ' αλήθεια σε πονάω Τον εαυτό σου να κοιτάς Και το κλειδί της μοναξιάς Στείλτο σε μένα που ακόμα σ' αγαπάω

Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει κι έρχεται η ώρα η δικιά μου Αυτή που σαν πουκάμισο ταιριάζει με τη μελαγχολία στη καρδιά μου, βραδιάζει Παιδί της νύχτας μια ζωή δε το αντέχω το πρωί με τους κυρίους στα κασμήρια τους σφιγμένους Εγώ τη νύχτα μόνο ζω μαζί με κείνους π' αγαπώ με τους παράνομους και τους αδικημένους Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει και τότε το τραγούδι σιγοπιάνω Σαν μανά το σκοτάδι μ' αγκαλιάζει μια τέτοια ώρα θέλω να πεθάνω, βραδιάζει Παιδί της νύχτας μια ζωή δε το αντέχω το πρωί με τους κυρίους στα κασμήρια τους σφιγμένους Εγώ τη νύχτα μόνο ζω μαζί με κείνους π' αγαπώ με τους παράνομους και τους αδικημένους Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει κι έρχεται η ώρα η δικιά μου Αυτή που σαν πουκάμισο ταιριάζει με τη μελαγχολία στη καρδιά μου, βραδιάζει................ Στίχοι : Σώτια Τσώτου Μουσική : Χρήστος Νικολόπουλος

Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης Μικρά κι ανήλιαγα στενά και σπίτια χαμηλά μου βρέχει στη φτωχογειτονιά βρέχει και στη καρδιά μου (Δίς) Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά ω π' άναψες το καημό μου είσαι μικρός και δεν χωράς τον αναστεναγμό μου (Δίς) Οι συμφορές αμέτρητες δεν έχει ο κόσμος άλλες φεύγουν οι μέρες μου βαριά σαν τις βροχής τις στάλες (Δίς) Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά ω π' άναψες το καημό μου είσαι μικρός και δεν χωράς τον αναστεναγμό μου(Δίς) English My small and sunless alleys and my low-ceilinged homes Rain is falling on the slum Rain is falling on the heart Liar world, unfair, you set alight my grief, you are too small, you have no room for my tormented sigh My woes are countless there are no more in the whole world My days are passing by heavily like the drops of rain German Kleine und sonnenlose Engen und meine niedrigen Häuser Es regnet in der armen Nachbarschaft es regnet auch in meinem Herzen Ach du Lügner und du ungerechte Welt wo hast du meine Sehnsucht entzündet Du bist klein und du fasst meinen Kum-, meinen Kummer nicht Das Unglück ist zahllos, die Welt hat keine anderes Meine Tage schwinden schwer wie die Tropfen des Regens Ach du Lügner und du ungerechte Welt Italian Vicoli miei, stretti e senza sole e basse mie casupole piove nel povero quartiere piove anche nel mio cuore Ah !, vicinato falso e ingiusto che hai fatto divampare il mio dolore sei così piccolo che non contieni tutto il mio sospiro Le ...

defacto Δεν είναι έτσι η αγάπη Ποιο να'ναι αυτό το μυστικό που σε κρατάει μακριά απο 'δω κι ακόμα δεν μπορώ να βρω Μετράω ώρες και στιγμές για όσα έσβησες στο χτες γι' αυτά που κρύβεις και δε λες Χάνομαι μέσα μου κι εγώ μα έχω κάτι να σου πω... Δεν είναι έτσι η αγάπη να μπλέκει με το δάκρυ να σε πονάει τόσο βαθιά Δεν είναι έτσι η αγάπη λάθος σου τα'χουν μάθει και μου ματώνεις την καρδιά Τα μάτια σου σαν τη φωτιά καίνε τον δρομο μου ξανά... Πάλεψα μέσα μου καιρό πέρασα γη και ουρανό για να μπορώ να σ'αγαπώ Έδωσα σώμα και ψυχή για να κερδίσω μια στιγμή μα την αρνήθηκες κι αυτή Χάθηκαμε με το καιρο μα ειχα τοσα να σου πω... Δεν είναι έτσι η αγάπη να μπλέκει με το δάκρυ να σε πονάει τόσο βαθιά Δεν είναι έτσι η αγάπη λάθος σου τα'χουν μάθει και μου ματώνεις την καρδιά Τα μάτια σου σαν τη φωτιά καίνε το δρομο μου ξανά Χαθηκαμε με τον καιρο μα ειχα κι αλλα να σου πω... Δεν είναι έτσι η αγάπη να μπλέκει με το δάκρυ να σε πονάει τόσο βαθιά Δεν είναι έτσι η αγάπη λάθος σου τα'χουν μάθει και μου ματώνεις την καρδιά Τα μάτια σου σαν τη φωτιά καίνε το δρομο μου ξανά...

"Ena gramma na mou stileis..na mou peis pos niazese..Na mou peis oti sou leipw..oti me xriazese.." -------- Ενα γράμμα Άδεια καρδιά άδεια κλαδιά τoυ φθιvoπώρoυ η βρoχή πως με πovά άδεια ματιά φώτα σβηστά πάλι ζωvτάvεψες στα μάτια μoυ μπρoστά Έπεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές μέσα σε κρύα πρωινά και σ' εκδρομές έπεσα χθες μέσ' στου μυαλού μoυ τις σκιές κι εσύ μoυ έγνεφες και μoυ 'λεγες μηv κλαις Εvα γράμμα vα μoυ στείλεις vα μoυ πεις πως νοιάζεσαι vα μoυ πεις ότι σoυ λείπω κι ότι με χρειάζεσαι Όλα καλά κι άλλα πoλλά vα μηv κρυώσεις vα σκεπάζεσαι καλά κι όταν βρεθείς μόvη ξανά vα με φωνάξεις vα σε πάρω αγκαλιά Έπεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές μέσα σε κρύα πρωινά και σ' εκδρομές έπεσα χθες μέσ' στoυ μυαλού μoυ τις σκιές κι εσύ μoυ έγνεφες και μoυ 'λεγες μηv κλαις....

Pws einai re gamoto h agaph telika ?!! Opoios thelei to tragoudi petrosdimitris@hotmail.com Στίχοι: Πέτρος Παρασκευάς Μουσική: Πέτρος Παρασκευάς Πρώτη εκτέλεση: defacto Ποιο να'ναι αυτό το μυστικό που σε κρατάει μακριά από 'δω κι ακόμα δεν μπορώ να βρω Μετράω ώρες και στιγμές για όσα έσβησες στο χτες γι' αυτά που κρύβεις και δε λες Χάνομαι μέσα μου κι εγώ μα έχω κάτι να σου πω Δεν είναι έτσι η αγάπη να μπλέκει με το δάκρυ να σε πονάει τόσο βαθιά Δεν είναι έτσι η αγάπη λάθος σου τα 'χουν μάθει και μου ματώνεις την καρδιά Τα μάτια σου σαν τη φωτιά καίνε τον δρόμο μου ξανά Πάλεψα μέσα μου καιρό πέρασα γη και ουρανό για να μπορώ να σ' αγαπώ Έδωσα σώμα και ψυχή για να κερδίσω μια στιγμή μα την αρνήθηκες κι αυτή Χάθηκαμε με τον καιρό μα είχα τόσα να σου πω Δεν είναι έτσι η αγάπη να μπλέκει με το δάκρυ να σε πονάει τόσο βαθιά Δεν είναι έτσι η αγάπη λάθος σου τα 'χουν μάθει και μου ματώνεις την καρδιά Τα μάτια σου σαν τη φωτιά καίνε το δρόμο μου ξανά Χαθήκαμε με τον καιρό μα είχα κι άλλα να σου πω Δεν είναι έτσι η αγάπη να μπλέκει με το δάκρυ να σε πονάει τόσο βαθιά Δεν είναι έτσι η αγάπη λάθος σου τα 'χουν μάθει και μου ματώνεις την καρδιά Τα μάτια σου σαν τη φωτιά καίνε το δρόμο μου ξανά