هر که دلارام دید از دلش آرام رفت Iran,music,saady, harke delaram did,saady,جلال الدین منبری jalaledin menbary yade to تصنیف محبوب «یاد تو Persia, Photo, Picture, nature, site, monuments هر كه دلارام ديد از دلش آرام رفت چشم ندارد خلاص هر كه در اين دام رفت ياد تو ميرفت و ما عاشق و بيدل بديم پرده برانداختي كار به اتمام رفت ماه نتابد به روز چيست كه در خانه تافت سرو نرويد به بام كيست كه بر بام رفت مشعلهاي بر فروخت پرتو خورشيد عشق خرمن خاصان بسوخت خانهگه عام رفت عارف مجموع را در پس ديوار صبر طاقت صبرش نبود ننگ شد و نام رفت گر به همه عمر خويش با تو برآرم دمي حاصل عمر آن دم است باقي ايام رفت هر كه هوايي نپخت يا به فراقي نسوخت آخر عمر از جهان چو برود خام رفت ما قدم از سر كنيم در طلب دوستان راه به جايي نبرد هر كه به اقدام رفت همت سعدي به عشق ميل نكردي ولي مي چو فرو شد به كام عقل به ناكام رفت سعدي

Clip from the movie "Mamal Amircai" from 1970´s with Googoosh and Behrouz Vossoughi ما به هم محتاجيم مثل ديوونه به خواب مثل گندم به زمين مثل شوره زار به آب ما به هم محتاجيم ما به هم محتاجيم ما به هم محتاجيم مثل ما به آدما مثل يه ماهي به آب مثل آدم به حوا ما به هم محتاجيم ما به هم محتاجيم دستامون از هم اگه دور بمونه شب شيشه ايي ديگه نمي شكنه از تو اين شيشه ايي هميشگي خورشيد مقوايي سرميزنه به عزاي دوري دستاي ما كوچه ها ساكت و بي صدا مي شن بوي رخوت همه جا رو مي گيره همه درها به غربت وا ميشن جاده هامون كه به خورشيد مي رسن مثل تاريكي بي انتها مي شن ما به هم محتاجيم مثل ديوونه به خواب مثل گندم به زمين مثل شوره زار به آب ما به هم محتاجيم ما به هم محتاجيم ما به هم محتاجيم ما به هم محتاجيم

هم صدای خوبم بخون تا بخونم عمر من تو هستی بمون تا بمونم یه جا ابره آسمون یه جا پر از ستاره یه جا آفتابی آسمون یه جا می باره بی تو اما همه جا ابری و غم گرفتست ابر آسمون یه قطره بارونم نداره تو اگه باشی آسمون صافه غصه ها پشت کوه قافه با تو من بهارم بی تو شوره زارم وقتی هستی خوبم وقتی نیستی بی تو یه قاب شکسته رو دیوارم اون ور دنیا شبه این ور دنیا روزه یه جا خورشید خوابه یه جا داره می سوزه بی تو اما شب وروز با فرقی با هم نداره تو چشمای منتظرم سیاهی موندگاره تو اگه باشی ابرا می بارن دشتای خالی پر گل میشن با تو من بهارم بی تو شوره زارم وقتی هستی خوبم وقتی نیستی بی تو یه قاب شکسته رو دیوارم

Original Name: Az To Tanha Shodam از تو تنها شدم - Songwriter : Farhad Sheybani فرهاد شیبانی - Music : Fereidoon Shahbazian فریدون شهبازیان - Year : 1971 (1350) ****************************************************** This is a beautiful song but also known with another name "Gole goldoone man" گل گلدون من from Simin Ghanem. Probably some of you know that this song became a direct hit in early 70es but it is still loved by many Iranian efter more than three decades, It appears that our beloved Mrs. Simin Ghanem بانو سیمین غانم has been living with her family in Iran and as I've found out, she has started to sing again but only for the females (ridiculous rule but certainly true in nowadays Iran). I saw a few new pictures of her on Internet with the special clothes which all women are also forced to cover themselves in that area (seen in this video as well). With Love to all of you! گل گلدون من شکسته در باد تو بیا تا دلم نکرده فریاد گل شب بو دیگه شب بو نمیده کی گل شب بو رو از شاخه چیده گوشۀ آسمون، پره رنگین کمون من مثه تاریکی تو مثل مهتاب اگه باد از سر زلف تو نگذره من میرم گم میشم تو جنگل خواب گل گلدون من، ماه ایوون من از تو تنها شدم چو ماهی از آب گل هر آرزو رفته از رنگ و بو من شدم رودخونه دلم یه مرداب آسمون آبی میشه اما گل خورشید روی شاخه های بید دلش میگیره دره مهتابی میشه اما گل مهتاب از برکه های آب بالا نمیره تو که دست تکون میدی به ستاره جون میدی می شکفه گل از گل باغ وقتی چشمات هم میاد دو ستاره کم میاد میسوزه شقایق از داغ گل گلدون من، ماه ایوون من از تو تنها شدم چو ماهی ...

سر اومد زمستون - شکفته بهارون - گل سرخ خورشید باز اومد و شب شد گریزون - کوهها لاله زارن - لاله ها بیدارن - تو کوهها دارن گل گل گل آفتابو می کارن -نه خارم نه خاشاک - زن و مرد بی باک - تنم پاره پاره شد از ضربه های مرد سفاک - من آروم نگیرم - اگر هم بمیرم - من ایستاده ام تا رای خود را پس بگیرم

دکتر مصطفي باد کوبه ای استاد بزرگوارم، چندی است دلم یک دله با فتنه گران است این هم به یقین معجزه دور زمان است ... چون فتنه گری بانگ عدالت طلبی شد دل بهر خدا یک دله با فتنه گران است بیداد چو شد میوه آزادی و قانون بیچاره دلم عاشق ظلم و خفقان است جایی که چکد خون دل از ابر بهاری والله که بهاران خجل از فصل خزان است روزی که شب قدر بود شام جهالت قرآن متنقم ز حلول رمضان است زاهد که وضویش همه از خود دل ماست تکبیر نمازش به یقین ننگ اذان است دیروز چو حلقوم ندا غرقۀ خون شد فردا به خدا روز ندای همگان است با مرگ دو صد آرش و سهراب و سیاوش این مام وطن دل نگران دل نگران است دیدیم به دنبال هوا و هوس شیخ هر لحظه فرامین خدا در نوسان است چون با تو جهنم شده این ملک اهورا بی تو به یقین غرفه ای از باغ جنان است ما را چه به بدبختی لبنان و فلسطین جایی که وطن یکسره در آه و فغان است ای غرّه به همدردی با غزه و اعراب این کرد بلوچ اند که در حسرت نان است هر چند نبینی تو، ولی ملت ایران شیری است که بر پرچم خورشید نشان است بر ملت ما تکیه کن ای شیخ که بینی هر گوشه یکی آرش با تیر و کمان است سوگند خدا را به قلم نیز نخواندی بر کیش تو اصحاب قلم مدیحه خوان است از بس که شکستی قلمهای مخالف هر نشریه ماتم کده اهل بیان است بر دوش منه بار ستم را، هله ای شیخ این بار گران بار گران بار گران است این بانگ نه بانگی است که از یاس برآید حلقوم امید است که با جامه دران است

Daryoosh sings Yavare hamishe momen ای بداد من رسیده تو روزای خود شکستن ای چراغ مهربونی تو شبای وحشت من ای تبلور حقیقت توی لحظه های تردید تو شبو از من گرفتی تو منو دادی به خورشید اگه باشی یا نباشی برای من تکیه گاهی برای من که غریبم تو رفیقی جون پناهی یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت غم من نخور که دوری برای من شده عادت ناجی عاطفه من شعرم از تو جون گرفته رگ خشک بودن من از تن تو خون گرفته اگه مدیون تو باشم اگه از تو باشه جونم قدر اون لحظه نداره که منو دادی نشونم اگه مدیون تو باشم اگه از تو باشه جونم قدر اون لحظه نداره که منو دادی نشونم وقتی شب شب سفر بود توی کوچه های وحشت وقتی هر سایه کسی بود واسه بردنم به ظلمت وقتی هر ثانیه شب تپش هراس من بود وقتی زخم خنجر دوست بهترین لباس من بود تو با دست مهربونی به تنم مرحم کشیدی برام از روشنی گفتی پرده شبو دریدی یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت غم من نخور که دوری برای من شده عادت ای طلوع اولین دوست ای رفیق آخر من به سلامت سفرت خوش ای یگانه یاور من مقصدت هر جا که باشه هر جای دنیا که باشی اونور مرز شقایق پشت لحظه ها که باشی خاطرت باشه که قلبت سپر بلای من بود تنها دست تو رفیق دست بی ریای من بود یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت غم من نخور که دوری برای من شده عادت

رفیق من سنگ صبور غمهام به دیدنم بیا که خیلی تنهام هیچکی نمیفهمه چه حالی دارم چه دنیای رو به زوالی دارم مجنونمو دلزده از لیلیا خیلی دلم گرفته از خیلیا نمونده از جوونیام نشونی پیر شدم پیر تو ای جوونی تنهای بی سنگ صبور خونه ی سرد و سوت و کور توی شبات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست اگرچه هیچکس نیومد سری به تنهاییت نزد اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش تنهای بی سنگ صبور خونه ی سرد و سوت و کور توی شبات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست اگر بیای همونجوری که بودی متن ترانه و آهنگ از سایت ایران ترانه کم میارن حسودا از حسودی صدای سازم همه جا پر شده هر کی شنیده از خودش بیخوده اما خودم پر شدم از گلایه هیچی ازم نمونده جز یه سایه سایه ای که خالی از عشقو امید همیشه محتاجه به نور خورشید تنهای بی سنگ صبور خونه ی سرد و سوت و کور توی شبات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست اگرچه هیچکس نیومد سری به تنهاییت نزد اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش تنهای بی سنگ صبور خونه ی سرد و سوت و کور The Patience Stone My fellow (friend), Sange Saboor (shoulder to cry on) of my griefs come to visit (meet) me that I'm so alone. Nobody knows how am I (how's my life), how my world is falling down (declining) . I'm Majnoun* and despondent of all Leilis* I'm so heartsore (suffering) of so many. No address to find my youth (my youth has been lost), I got old, Oh! Youth, you made me old. Lonely, without Sange Saboor (shoulder to cry on) Cold and quiet (downhearted, gloom) home No star in your* night, You* remained and there is no alternative (remedy). Although nobody came, to meet your* loneliness, But you ...

بگذار سر به سينه من تا كه بشنوي آهنگ اشتياق دلي دردمند را شايد كه پيش ازين نپسندي به كار عشق آزار اين رميده سر در كمند را بگذار سر به سينه من تا بگويمت اندوه چيست عشق كدامست غم كجاست بگذار تا بگويمت اين مرغ خسته جان عمري است در هواي تو از آشيان جداست دلتنگم آن چنان كه اگر ببينمت به كام خواهم كه جاودانه بنالم به دامنت شايد كه جاودانه بماني كنار من اي نازنين كه هيچ وفا نيست با منت تو آسمان آبي آرام و روشني من چون كبوتري كه پرم در هواي تو يك شب ستاره هاي ترا دانه چين كنم با اشك شرم خويش بريزم به پاي تو بگذار تا ببوسمت اي نوشخند صبح بگذار تا بنوشمت اي چشمه شراب بيمار خنده هاي توام بيشتر بخند خورشيد آرزوي مني گرم تر بتاب شاعر : فریدون مشیری آهنگ ساز : فرهاد فخرالدینی خواننده : علیرضا قربانی

یاور همیشه مومن آلبوم : شقایق شاعر: ايرج جنتی عطائی آهنگ ساز: فرید زولاند تنظیم : واروژان ای بداد من رسیده تو روزای خود شکستن ای چراغ مهربونی تو شبای وحشت من ای تبلور حقیقت توی لحظه های تردید تو شبو از من گرفتی تو منو دادی به خورشید اگه باشی یا نباشی برای من تکیه گاهی برای من که غریبم تو رفیقی جون پناهی یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت غم من نخور که دوری برای من شده عادت ناجی عاطفه ی من شعرم از تو جون گرفته رگ خشک بودن من از تن تو خون گرفته اگه مدیون تو باشم اگه از تو باشه جونم قدر اون لحظه نداره که منو دادی نشونم اگه مدیون تو باشم اگه از تو باشه جونم قدر اون لحظه نداره که منو دادی نشونم وقتی شب شب سفر بود توی کوچه های وحشت وقتی هر سایه کسی بود واسه بردنم به ظلمت وقتی هر ثانیه ی شب تپش هراس من بود وقتی زخم خنجر دوست بهترین لباس من بود تو با دست مهربونی بتنم مرحم کشیدی برام از روشنی گفتی پرده شبو در یدی یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت غم من نخور که دور ی برای من شده عادت ای طلوع اولین دوست ای رفیق آخر من بسلامت سفرت خوش ای یگانه یاور من مقصدت هرجا که باشه هر جای د نیا که باشی اونور مرز شقایق پشت لحظه ها که باشی خاطرت باشه که قلبت سپر بلای من بود تنها دست تو رفیق دست بی ریای من بود یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت غم من نخور که دوری برای من شده عادت